سال 87، سال عجيب و غريبي براي موسيقي بود. تقريباً همه افراد صاحب نام موسيقي، لااقل يک بار روي صحنه رفتند.در اين ميان اما انتشار خبر برگزاري کنسرت مشترک عليرضا عصار و فواد حجازي جذابيت ديگري داشت.چند ماه بعد از آخرین اجرای عصار و حجازی در بهمن 84 خبر جدایی این دو هنرمند شنیده شد . فواد حجازي به فرانسه رفت و یک سال بعد عصار آلبوم «نهان مکن» را به آهنگسازی شهرداد روحانی منتشر کرد که استقبال چندان گرمی از سوی مخاطبان این خواننده مواجه نشد....

بازگشت این زوج موفق بروی صحنه بار دیگر نویدشنیدن کارهای خوب را برای علاقمندان می داد.بسیاری از مردم این کنسرت و کنسرت‌های پاپ دیگری که در همان روزها برگزار شد را بی‌ارتباط با نزدیک شدن به انتخابات نمی‌دانند و آن را جزو سیاست‌های دولت محمود احمدی‌نژاد بر می‌شمارند.ای کاش کنسرت های تبلیغاتی هم داشتیم اما ........

ارکستر 70 نفره به رهبری فواد حجازی و سرپرستی حبیب صبور به روی صحنه رفت .هزینه‌های برگزاری کنسرت با ارکستر 70 نفری و هزینه اجاره تالار وزارت کشور که به شبی 23 میلیون تومان افزایش یافته است و هزینه‌های دیگری مثل دکور، گروه صدا‌‌برداری و فیلمبرداری و همچنین نیروی‌های امنیتی چاره‌ای جز بالا بردن قیمت‌ بلیط‌ها برای برگزار‌کنندگان باقی نگذاشته بود.تنها چند روز بعد از آن‌که فروش بلیط آغاز شد، بلیط های 15 تا 30 هزار تومانی به فروش رفت و در حال حاضر تنها بلیط‌های 40 و 60 هزار تومانی موجود است.این در حالی است که هنوز تعداد بسیاری از مخاطبان عصار درخواست خرید بلیط‌های ارزان قیمت دارند و به نظر می‌رسد که بیشتر مخاطبان توان خرید بلیط‌های 40 و 60 هزار تومانی را ندارند.

با توجه به وضعیت اقتصادی حاکم در کشور و هزینه‌هایی که در روزهای پایانی به مردم تحمیل می‌شود، بسیاری از مخاطبان عصار ترجیح دادند این مبلغ را به خرید مایحتاج شب عید اختصاص دهند و یا برای تعطیلات خود هزینه کنند و این آفت بزرگی است  که نصیب قشر مستضعف شده است .درست است که در اکثر دنیا هنر گران است اما اینکه هنر فقط مخصوص قشر مرفه جامعه باشد،با آرمان های عدالتخواهی نظام در تناقض است . قشر کم درآمد از آموختن هنر که محرومند هیچ از دیدن و شنیدن آن محرومند...

دراین کنسرت غزل «ديگر چه مي توان گفت» از دکتر مظاهر مصفا ، ترانه ای جدید بود که با همراهی حاضرین به خوبی اجرا شد . "حال من بی تو"،"کعبه ،"خیال نکن" و چند قطعه از آلبوم "نهان مکن" از جمله قطعاتی بود که در این کنسرت اجراشد.

.......................................

پ . ن۱ : فکر میکردم برم اونجا جای حضور تو رو بیبینم آروم میشم.... چیزی که روز به روز برعکسش برام ثابت میشه....اما میدونی که لحظه به لحظه کنارم و جلوی چشام بودی... خیلی از آهنگ های عصار رو با هم گوش کرده بودیم و خونده بودیم.... یادته یه آهنگ جلف داشت ؟ << یکی از ما داره باز به اوون یکی دروغ میگه....>> اوون می خوند و تو میخندیدی .اما اونجا دیگه خنده ای در کار نبود... یه آهنگ بود که برات میخوندم رو میذارم اینجا... اونجا هم خوند...فقط بغض و اشک بود...

پ . ن ۲:همیشه به شعر <<خیال نکن نباشی>> اشکال داشتم . با خودم میگفتم آخه عشق که اینقدر سطحی نمیشه که بگی : خیال نکن نباشی بدون تو میمیرم،گفته بودم عاشقم حرفمو پس میگیرم ؟!؟!؟! تا اینکه عصار در قطعه آخر این آهنگ رو اجراکرد... در پایان آهنگ گفت :۱۱ساله که ما اینو میخونیم اما هنوز نتونستیم فراموش کنیم.....

آهنگ خواب آخر