دو هفته پیش رفتم تئاتر بیداری خانه نسوان . می دونستم که حسین کیانی (کارگردان) کار جدیدی به این نام روی صحنه برده اما حقیقتا تمایلی برای دیدنش نداشتم. تا اینکه یکی از همکارام که اهل تئاترهست کلی ازش تعریف کرد وبا لطفی که داشت برام بلیط  گرفت ( وفتی رفتم اونجا تازه فهمیدم اگر لطف و پارتی ایشون نبود باید بلیط برای پله ها می خریدم ) خلاصه در یکی از غروب های ماه رمضان روانه تئاتر شهر شدم. 

هنگام گرفتن بلیطی که از قبل هماهنگ شده بود نگاهم به داخل باجه افتاد و دستگاه دیجیتال و لمسی فروش بلیط رو دیدم . از داشتن همچین پیشرفتی لذت بردم اما حسرت خوردم که چرا نمیشه بلیط رو اینترنتی خرید کرد؟!؟! مشکل مملکت ما اینترنتی نبودن خیلی از خدمات هست . اون دسته از خدماتی هم که هست نتونسته به طور کامل اعتماد مردم رو جلب کنه . دوستی میگفت بعد از پرداخت قبض به صورت اینترنتی دوباره در ماه بعد به صورت بدهی براش محسوب شده وکلی وقت گذاشته تا پرداختشو اثبات کنه !!! و یا دوستم گفت مطلبی رو برات ایمیل کردم اما الان برات فاکس هم می کنم !!! همین دیروز اداره کل امور رفاهی ادارمون گفت برای استفاده و ثبت نام  از خدمات شمال و مشهد به سایت مراجعه کنید و اصلا تماس یا مراجعه حضوری نکنید اما دریغ از یک لحظه دیدن سایت....!!!

قبول دارم مملکتمون در دوره گذار از خدمات سنتی به سایبر هست و هزینه هم داره اما باید همه تلاشمون رو بکنیم که این دوره کوتاه تر باشه . در غیر این صورت مردمانی خواهیم داشت که با عدم موفقیت و اعتماد کامل از خدمات تبدیل به انسان هایی سازمان گریز شده اند که به نوعی قابل بازگشت به جامعه نیستند.

 در دقایق باقیمونده تا شروع تئاتر(ساعت 20:00) رفتم ازبوفه پارک پس از کلی تجمع یک چایی گرفتم و افطار کردم . رفتم سالن چهارسو برای دیدن تئاتر. کل سالن و پله ها پر شد . تئاتر خوب و جذابی بود . داستان در دوره پهلوی بود . زنی با شنیدن مرگ پدرش از فرنگ بر میگردد و به رویای دیرینه خود که تاسیس بیداری خانه نسوان جامه عمل می پوشاند . برای این انجمن و اعضایش که سه بانو هستند از ابتدای عضوگیری تا متلاشی شدن آن توسط عمال دولتی ، اتفاقاتی می افته . اعضای بیداری خانه بانوانی هستند که علاوه بر آموزش هنر درام نویسی ، می خواهند برای بانوان جامعه خویش کاری کنند . مدحت ، کسی که از فرنگ برگشته به دلیل عدم آشنایی با شرایط جامعه ، با بلند پروازی هایش باعث به خطر افتادن موقعییت خودش و اعضای بيداري خانه میشه.

اعضای انجمن هرچه بیشتر می گذره به ماهییت مرد های اطرافشون پی می برند . در واقع مردها به کل با همچین حرکتی مخالف بودند اما برداشت زنها از اصرارهای مکررشون برای عضویت ، قبول کردن مردها بوده که این مسئله اشتباه بوده . تنها موردی که من با خودم فکر کردم این بود که اگر من به جای مردهای اون زمان با اون جو حاکم و اون زنهای سنت شکنی که به جای مطبخ و حرمسرا می خواستند درام بنویسند چیکار می کردم ؟!

موسیقی زنده و قسمت های طنز نمایش باعث شد تا تماشگر تا آخر تئاتر خسته نشه. بیشتر از این تعریف نمیکنم تا خودتون برید تماشا کنید . نمايش بيداري خانه نسوان هر روز غير از شنبه‌ها ساعت ‪ ۲۰با بازي افسانه ماهيان، آيدا كيخايي ، پونه عبدالكريم زاده ، آزاده صمدي ، حميد رضا آذرنگ ، امير رضا دلاوري ، شهرام حقيقت دوست و رويا مير علمي در تالار چهار سوي مجموعه تئاتر شهر به روي صحنه مي‌ره. 

  عکاس ها از:ناصر عرفانيان