سال 87، سال عجيب و غريبي براي موسيقي بود. تقريباً همه افراد صاحب نام موسيقي، لااقل يک بار روي صحنه رفتند.در اين ميان اما انتشار خبر برگزاري کنسرت مشترک عليرضا عصار و فواد حجازي جذابيت ديگري داشت.چند ماه بعد از آخرین اجرای عصار و حجازی در بهمن 84 خبر جدایی این دو هنرمند شنیده شد . فواد حجازي به فرانسه رفت و یک سال بعد عصار آلبوم «نهان مکن» را به آهنگسازی شهرداد روحانی منتشر کرد که استقبال چندان گرمی از سوی مخاطبان این خواننده مواجه نشد....

بازگشت این زوج موفق بروی صحنه بار دیگر نویدشنیدن کارهای خوب را برای علاقمندان می داد.بسیاری از مردم این کنسرت و کنسرت‌های پاپ دیگری که در همان روزها برگزار شد را بی‌ارتباط با نزدیک شدن به انتخابات نمی‌دانند و آن را جزو سیاست‌های دولت محمود احمدی‌نژاد بر می‌شمارند.ای کاش کنسرت های تبلیغاتی هم داشتیم اما ........

ارکستر 70 نفره به رهبری فواد حجازی و سرپرستی حبیب صبور به روی صحنه رفت .هزینه‌های برگزاری کنسرت با ارکستر 70 نفری و هزینه اجاره تالار وزارت کشور که به شبی 23 میلیون تومان افزایش یافته است و هزینه‌های دیگری مثل دکور، گروه صدا‌‌برداری و فیلمبرداری و همچنین نیروی‌های امنیتی چاره‌ای جز بالا بردن قیمت‌ بلیط‌ها برای برگزار‌کنندگان باقی نگذاشته بود.تنها چند روز بعد از آن‌که فروش بلیط آغاز شد، بلیط های 15 تا 30 هزار تومانی به فروش رفت و در حال حاضر تنها بلیط‌های 40 و 60 هزار تومانی موجود است.این در حالی است که هنوز تعداد بسیاری از مخاطبان عصار درخواست خرید بلیط‌های ارزان قیمت دارند و به نظر می‌رسد که بیشتر مخاطبان توان خرید بلیط‌های 40 و 60 هزار تومانی را ندارند.

با توجه به وضعیت اقتصادی حاکم در کشور و هزینه‌هایی که در روزهای پایانی به مردم تحمیل می‌شود، بسیاری از مخاطبان عصار ترجیح دادند این مبلغ را به خرید مایحتاج شب عید اختصاص دهند و یا برای تعطیلات خود هزینه کنند و این آفت بزرگی است  که نصیب قشر مستضعف شده است .درست است که در اکثر دنیا هنر گران است اما اینکه هنر فقط مخصوص قشر مرفه جامعه باشد،با آرمان های عدالتخواهی نظام در تناقض است . قشر کم درآمد از آموختن هنر که محرومند هیچ از دیدن و شنیدن آن محرومند...

دراین کنسرت غزل «ديگر چه مي توان گفت» از دکتر مظاهر مصفا ، ترانه ای جدید بود که با همراهی حاضرین به خوبی اجرا شد . "حال من بی تو"،"کعبه ،"خیال نکن" و چند قطعه از آلبوم "نهان مکن" از جمله قطعاتی بود که در این کنسرت اجراشد.

.......................................

پ . ن۱ : فکر میکردم برم اونجا جای حضور تو رو بیبینم آروم میشم.... چیزی که روز به روز برعکسش برام ثابت میشه....اما میدونی که لحظه به لحظه کنارم و جلوی چشام بودی... خیلی از آهنگ های عصار رو با هم گوش کرده بودیم و خونده بودیم.... یادته یه آهنگ جلف داشت ؟ << یکی از ما داره باز به اوون یکی دروغ میگه....>> اوون می خوند و تو میخندیدی .اما اونجا دیگه خنده ای در کار نبود... یه آهنگ بود که برات میخوندم رو میذارم اینجا... اونجا هم خوند...فقط بغض و اشک بود...

پ . ن ۲:همیشه به شعر <<خیال نکن نباشی>> اشکال داشتم . با خودم میگفتم آخه عشق که اینقدر سطحی نمیشه که بگی : خیال نکن نباشی بدون تو میمیرم،گفته بودم عاشقم حرفمو پس میگیرم ؟!؟!؟! تا اینکه عصار در قطعه آخر این آهنگ رو اجراکرد... در پایان آهنگ گفت :۱۱ساله که ما اینو میخونیم اما هنوز نتونستیم فراموش کنیم.....

آهنگ خواب آخر

داشتم شعرهای مرحومه صفارزاده را می خواندم که به قطعه ای فوق العاده رسیدم.... یادم آمد۲جمله از این قطعه را بارها برای او زمزمه کرده بودم...... برای من خیلی جالب بود که صفارزاده هم ، همچنین حسی را تجربه کرده است....

بگذار بگذرم ، آقا  // جلوی مرا مگیر //  از دیگران وقت را بپرس و برنامه ی اتوبوس را // من نمی توانم حرف بزنم :

میان لب هایم آخرین وصیت مردی ست  //  تنها میراث او آخرین سوتش برای سگش // من او را می شناختم //  با هم از میان خمیازه ی ممتد روزهای مدرسه قدم زده بودیم  // نام هامان را بر روی چنار مسجد محل کنده بودیم // با هم سرود ملی خوانده بودیم بی آنکه معنی اش را بدانیم // پدرانمان هر روز صبح به یکدیگر سلام می گفتند //

و من به مادرش که می توانست اشیای اتاق او را گردگیری کند وبه لباس هایش دست بزند رشک میبردم من او را میشناختم // او چیز دیگری بود //

تنها کسی که در لحظه ی آخرین کتاب مقدس را تقاضا نکرد // جلوی مرا مگیر آقا ، جلوی مرا مگیر خانم/ بگذارید بگذرم حرام زاده ها............ وگرنه فریاد میکشم

................................................................................

پ . ن ۱: دیروز ظهر آقای جهانبخش همسایمون به رحمت خدا رفت . ۳شنبه تو بیمارستان دی به ملاقاتش رفتم  . تو کما بود و با دستگاه نفس می کشید . به صورتش نگاه کردم و یاد حرفی که یکشنبه تو راه پله بهم گفت افتادم  . پرسیدم قلبتون چطوره آقای مهندس ؟ گفتم خدا روشکر میزنه... حالا ارزش همین زدن رو میفهم

پ . ن ۲:کدوم شمع هست که با فوت کردنش، رویاهام به واقعيت مي پيوندن؟؟؟ ۲۳-۲۴-۲۵ دیگه هیچ فرقی نمیکنه...چقدر پارسال خوشحالم کردی...بازم ازت ممنونم...وقتی یادم می افته شرمندت میشم.. تو اوون گرما...اوون همه زحمت...واای خدای من....

در کشاکش انتخابات قبلی ، در مرحله دوم از این جهت که بار دیگر جناب آقای هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور نشود و رئیس جمهوری جدید و جوانتر انتخاب شود به آقای احمدی نژاد رای دادم. علیرغم اینکه به نظرم قالیباف بهترین گزینه بود اما.... امروز هم برای اینکه اعتقادی به توانایی مدیریت کشور در ۴سال آینده توسط ایشان ندارم به بررسی گزینه های دیگر پرداختم که میرحسین را بهترین گزینه میدیدم. طی این چند روز به مطالبی برخوردم که نگاهم نسبت به ایشان تا حدودی تغییر کرد. شاید درنهایت هم گزینه ای بهتر از ایشان نباشد اما آنچه برمی آید استشمام بوی گند سیاست برای کسب قدرت در همه دنیاست.

برایم جالب بود همه از جوان گرایی حرف می زنند اما به نظرم فقط از جوانان مایه می گذارند و به محض انتخاب دیگر... خانم رهنورد همسر میر حسین موسوی در اوایل انقلاب در مصاحبه با روزنامه جمهوری اسلامی به سردبیری میر حسین می فرماید : مملکت را به جوانان بسپارید و دیگر سن بالاها نیایند . اینکه منظور ایشان در آن زمان به بازرگان یا ... بوده است درست اما مصداق حرف ایشان بعد از ۲۰سال همسرشان میباشد که دوره ای را با سکوت را گذرانده اند واکنون که سنشان بالاتر نیز رفته است احساس خطر کرده اند.....تگر به حرفی اعتقاد دارید لااقل پای حرف خودتان...

گردآمدن افرادی معلوم الحال دور ایشان و سکوت معنادار میرحسین هنگامی که گروه های ضدانقلاب از ایشان حمایت می کنند از دیگر انتقادات نسبت به ایشان هست . همین موضوع در آینده در صورت انتخاب شدن میرحسین به عنوان رئیس جمهوز برای ایشان مشکل ساز خواهد شد . طیف وسیعی از راست گرایان قبل از انقلاب تا چپ های رادیکال امروزه پشت سر میرحسین هستند . این موضوع از این دید که کسی بتواند این همه گروه را بصورت ائتلاف درآورد بسیار خوب است اما بعد از انتخابات اگر هر گروهی ساز خویش را بزند و مطالبات متناقض عملی شوند بسیار روند اصلاحات و پیشرفت را کند خواهد کرد .

ميرحسين موسوي در تاريخ سوم تيرماه 1365 در يک گفتار تلويزيوني از انتقادات به عمل آمده نسبت به عملکرد دولت خود انتقاد کرد و گفت:در رابطه با انتقاد هم بنده اعتقاد دارم که وقتي به يک دولتي مي گويند برو کار و تلاش کن و با مسائل برخورد کن، انتقاد را نبايد کسي تبديل به انتقام کند، هر دولتي مي خواهد باشد، خواه اين دولت خواه يک دولت ديگر. اما ایشان و اطرافیانشان در عمل بیشتر از آن که ما را با برنامه های اقتصادی و فرهنگی و ..... خودشان آشنا کنند بیشتر به تخریب دولت فعلی مپردازند. در مجمع روحانیون مبارز جواب بچه گانه ایشان در مقابل سیاست های جانبگرایانه صدا و سیما این بود که : تا شب انتخابات از دولت انتقاد خواهم کرد . من هم با سیل کثیر اشتباهات دولت احمدی نژاد موافقم اما بیشتر طالب شنیدن برنامه های ایشان هستم.

این عکس هم یکی دیگر از آن تناقضات است که به نوعی فرار از گذشته می باشد . عکس سمت راست در اینجا(سایت قلم منتسب به موسوی) کار شده است و عکس سمت چپ اصل عکس میباشد . در یکی مرگ بر آمریکا در یکی انتظار در رابطه برای آمریکا . اینکه چرا نظرایشان عوض شده جای خود اما چرا عکس دیروز را اینگونه بردیده اند با شما....